Joan Miró wordt op 20 april 1893 geboren te Montroig vlakbij Barcelona. Op 14-jarige leeftijd wordt hij toegelaten tot de kunstacademie van Barcelona. Na ook de Academia Galí te hebben doorlopen gaat hij aan de slag als zelfstandig kunstenaar. Hij laat zich inspireren door de volkskunst en de Romaans-Catalaanse kunst. Ook houdt hij zich intensief bezig met de op dat moment actuele kunststijlen en -stromingen.

Beïnvloed door onder andere Cezanne, van Gogh, Matisse en Picasso, combineert hij kubistische principes met decoratieve elementen.
Al snel vallen in zijn werk de kubistische elementen weg en verschijnen er de voor Miró zo typerende hiërogliefachtige tekens. Verder wordt zijn werk gekenmerkt door helder kleurgebruik, het negeren van de ruimtelijke weergave en het oog voor detail.

Rond 1924 vindt er in zijn werk een ommekeer plaats. Miró maakt zich los van het figuratieve, om beïnvloed door het surrealisme zijn eigen wereld van zwevende fantasiebeelden te scheppen. Wel blijven de hiërogliefachtige tekens en de felle heldere kleuren in zijn werk aanwezig.
Eind jaren twintig schildert hij na een bezoek aan Nederland een reeks Hollandse interieurs, geïnspireerd door werk van Hollandse meesters uit de zeventiende eeuw, zoals jan Steen.
Miró wordt in 1954 onderscheiden met de prijs voor grafische kunst van de Biënnale van Venetië. In 1958 neemt hij de Guggenheim International Award in ontvangst. Op 25 december 1983 overlijdt Joan Miró op 90-jarige leeftijd. Hij was eredoctor van de Harvard Universiteit en van de Universiteit van Barcelona.

Joan Miró wordt naast Picasso en Dalí beschouwd als een van de grote drie van de Spaanse 20ste-eeuwse moderne kunst.